zaterdag 30 juni 2007

‘dengen’

Het is nu echt vakantie. Al sinds woensdag eigenlijk. Met een beetje geluk keer ik in juli aan mijn werkstation terug waar Windows Vista op me wacht, maar ’t kan verkeren, natuurlijk. Sinds de simulatie op school een goed half jaar geleden ben ik beginnen popelen. Al dat beweeglijke gedoe op het scherm, dat prikkelt. Maar aangezien ik een interne werkopleiding heb gemist (andere studies drongen zich op…), dien ik wellicht ook enige reserves te bewaren?! Als een klein kind uitkijken naar iets nieuws echter, dat is plezant.

De wekker wordt gebannen en de reiskoffer zit happensklaar op de bank. Met een gretige muile zit dat lege monster te wachten om gevuld te worden. Thor haalt vanmorgen zijn schoolrapport op (dat is de eerste reis voor hem deze zomer, en ’t is een reis, want hij is vervuld van spanning en ontzag), na de middag rijden we naar de Kempen. Ik ben het inmiddels al gewend geraakt aan de vraagtekens in de ogen van mensen die horen dat we naar Mol trekken, op vakantie! Als ik dat kleine woordje sunparks toevoeg, hoor ik af en toe een twijfelachtig a-ha opklinken. Of de zon er gaat schijnen (op alle fronten) valt af te wachten, maar Thor en zijn vriend zijn niet bekommerd. Zij hebben zwemgerief, sportpassen en pasgeld gepakt. Ik heb boeken klaargelegd en een serieuze badmantel (voor ‘mijn’ thermen). De kenners verzekeren me dat ik in een wandel- en fietsvriendelijke omgeving land. Awel, ja! Ik wil mijn eigen land verkennen. Kringwinkels in Mol en Geel : Arriba! (met een knipoog naar Mariska)

Ik heb tegen gestemd met betrekking tot het meezeulen van mijn aftandse laptop. Het is een log, verouderd dell-model, en het heeft geen internettoegang. Ik heb getwijfeld, want met de hand schrijven lukt me slecht. Ik bedacht vanmorgen hoe snel we ons de laatste tien jaar hebben aangepast aan technologieën waarvan we (behalve de techneuten onder ons) in dezelfde tijdspanne niet eens droomden. Hoe verslingerd we zijn geraakt aan digitale klokken, multifunctionele afstandsbedieningen, pratende gps-en, bedachte wekkers, beweeglijke beelden, snelle handelingen. Het vooruitzicht op een week geheelonthouding van al die voor de hand liggende daden heeft het dus gehaald en ik neem mijn vertrouwd (analoog) dagboek mee en een notablok voor onverwachte inspirerende ‘dengen’. (Erik?)

Dus, in loop mode : slenteren, koken, lezen, stomen, slapen, dromen, snuisteren en niksen. Dat wordt het. Niet noodzakelijk in die volgorde. :-)))

1 opmerking:

Rudy zei

Heyhey,

dag maatje. Blij verrast met je blogavontuur. Knap geschreven, lust om te lezen.

Hopelijk heb je in de toekomst wat minder last van regen en kan je genieten van "Sun"parks,

Grtz,
Rudy