zaterdag 7 juli 2007

rainparks kempense meren

Het avontuur startte op vrijdagmiddag. Thor haalde zijn rapport op van school, de reiszakken waren ingepakt, we wachtten enkel op de chauffeur (Thors vader), die op tijd op de afspraak verscheen. Avontuur ook onderweg. Nog voor Antwerpen stonden we stil. En tussen Antwerpen Oost en Herentals ging het onbegrijpelijk traag. Met drie uur oponthoud (files in het binnenland hebben niet de luister van buitenlandse vakantiemonsterfiles) reden we, vergezeld van een voorzichtige avondzon, de parking van het familiepark op. Plichtplegingen aan de balie en we konden de elektronische toegangssleutel in onze cottagedeur laten glippen. Cottage indeed, en dat zou nog mijn grootste troost worden.

Het was pas vrijdag en op zaterdagochtend werd ik, net als de afstuderende medecursisten op de proclamatie in de bibschool van Gent verwacht. Dus had ik berekend dat ik, gebruikmakend van het openbaar vervoer, op een redelijk uur en vanuit de Kempen opnieuw thuis kon geraken. Een redelijk uur is een rekbaar begrip. Via Antwerpen Berchem de trein huiswaarts gepland, maar niet gerekend op vertraging, omleiding en gemiste aansluitingen. Desalniettemin genoot ik om halftien ’s avonds van onverwacht gezelschap in het station Brussel Noord. Lang geleden dat ik nog zo de wereld in een notedop om me heen voelde. Ik was moe aan het worden en het maakte me niet meer zoveel uit wanneer ik thuiskwam. Het zou wel lukken. Lukken deed het uiteindelijk ook wel. Flexibiliteit was mijn stille partner.

Proclamatie 30 juni 2007 – Bibschool Gent









Aan al de medecursisten die het om de een of andere reden niet haalden in juni : veel moed en laat het nog ’s weten wanneer het aan jullie is! Succes!!

Meer foto's : rechts klikken onder FOTO'S

TERUG NAAR DE KEMPEN
De trein ging vlotter. Zaten de receptiewijn en de nieuwe reflexcamera daar voor iets tussen? Mariska en Marc wachtten me op met borden home made spaghetti en meer wijn. Eindelijk kon de vakantie echt en onvervalst beginnen. Eindelijk kon ik gaan “slenteren, koken, lezen, stomen, slapen, dromen, snuisteren en niksen. Niet noodzakelijk in die volgorde”.

Een boeiende week is het uiteindelijk wel geworden. De lijnbussen van sunparks naar de dichtstbijzijnde beschaafde wereld (Mol) rijden nauwelijks tijdens de vakantieperiode. Het receptiepersoneel van het familiepark kon me niet nader inlichten. Het belbusnummer bleef dezelfde geijkte boodschap herhalen : “Al onze medewerkers zijn momenteel aan de lijn. Indien u een belbus wil bestellen, probeert u het later dan nog ’s een keer”. Klik. Inventief, die Kempenaren! Een levende De Lijnbuschauffeur aangeklampt die erom kon lachen. “Daar raak je vast nie binne!”. Zeg mij wat.

Alsof die wrange sfeer nog niet genoeg was, begon het op maandag, zoals voorspeld, te regenen. Het regende ‘s morgens, het regende ’s middags. Het regende ’s avonds, het regende ’s nachts. Het regende op alle momenten tussenin. Hier kwam de luxe van een cottage opdagen : verwarming dampend op (die handdoeken moeten drogen!), de banken in de woonkamer liggen behoorlijk comfortabel voor loop-television viewing, de senseo koffiemachine levert bij halve stand zo goed als expressokoffie op (mhmmm).

Niet mijn oorspronkelijke voornemen, maar wandelen in een familiepark met meer dan 2000 identieke (!) huisjes.. I don’t know… Oh, jawel. Ik ging ook wel ’s het tropische zwembad opzoeken. Ik constateerde hierbij dat er geen rechtlijning zwembad aan te pas kwam. Ik moést dus wel ontelbaar veel blote lichamen langs om het diepe te bereiken en op tien meter maximum lijntjes te trekken… Niet dus. Stomen? Ik ben schijnbaar preuts. Een ijzige matrone aan de thermenbalie donderde dat het stomen naakt gebeurde. “Wat was mijn probleem?”. Mijn probleem was haar blakend witte outfit en het sunparks publiek, natuurlijk.

De jongens hadden het naar hun zin. Tussen zwembeurten, minigolf, bowling en tafeltennismomenten door, konden de jongens prive televisie kijken op hun kamer (of gamen, natuurlijk, want een x-box was meegereisd). En alles bij elkaar genomen had ook ik het naar mijn zin, zij het anders dan verwacht. Het wandelen zat er niet in, dus was ik aangewezen op lezen en film kijken en koken. En dat was écht leuk, want een break van alle hectische maanden die waren voorafgegaan aan het moment. Platte rust. Niks hoeven. Enkel opstaan en gaan slapen. Eindelijk.

Als de lezer vermoedt dat sunparks vast niet aan mij is besteed , dan wil ik dat graag bevestigen. Wat was ook weer de reden dat ik een familiepark uitkoos? Oh ja. Positief denken. Vooral dat. :)))

En ook nog : Kan iemand me vertellen waarom Henin het niet heeft gehaald tegen Bartoli??? :(

1 opmerking:

Zif zei

Die papa van Thor moet wel een toffe kerel zijn!