donderdag 23 augustus 2007

schrijven in 1-2-3 ... (4)

Bij het opruimen van mijn atelier bedenk ik of ik in het najaar wellicht het laatste OPEN HUIS organiseer? Het is een idee die me overvalt, op dezelfde wijze als de intentie een OPEN HUIS te organiseren dat deed. Nu ik de stofvoorraad eindelijk aan kant heb, de vloer niet langer bedolven ligt onder draad en overschotten en ik vrij spel krijg om zonder slabakken achter de naaimachine plaats te nemen, lokt de idee me minder. Dat heet procrastineren. En toch.

Creƫren is doen. Alle doeners knikken overtuigd ja. Als ik doe, dan knik ik ook. Maar vandaag is doen brandende op een bijzonder laag pitje. En dus krijg ik maar net mijn vingers over het klavier. Mis ik CREATIEF SCHRIJVEN een beetje?





(deelnemers aan
CREATIEF SCHRIJVEN
Bisschopszaal
Muziekakademie Geraardsbergen)


Als ik enkele uren later
A LOVESONG FOR BOBBY LONG kijk (sexy Travolta, voor de gelegenheid zilvergrijs en is dit onverwacht urgh?), vraag ik me tussen dwepende dialogen en fraaie New Orleans-taferelen door af of ik wil schrijven of patchworken? Of ik wil fotograferen of een combinatie van dat alles wil uitdenken? Ook dat heet uitstellen. Damn. Moet ik vandaag enkel halt houden en loslaten?

Geen opmerkingen: