donderdag 6 september 2007

tam-ta-dam-tam!

Soms kan een mens heel alleen blij zijn om een gebeuren, alleen met zijn gedachten en gevoelens, alleen met de natuur, alleen met een boek, alleen met zichzelf.
Vreugde willen we echter graag delen. Dan roepen we mensen binnen of trekken er zelf op af. We praten, we luisteren, we geven een bloem, een snoepje voor de kinderen, we drinken een glas.

Er zijn omstandigheden die vragen dat de ontmoeting feestelijker wordt, meer gepland. …


Het zijn niet mijn woorden, maar ze hadden het kunnen zijn. Ik zat op de trein vanmorgen, en had een boekje bij me dat ik woensdag in de kringwinkel vond. Het boekje heet GASTVRIJ ONTVANGEN, en het werd uitgegeven door de PRAKTISCHE SCHOOL KAV. Het voorwoord werd verzorgd door L. De Bodt-Van Weyenberg, voorzitster van de bestuurscommissie Praktische School. In 1974, wel te verstaan. Maar ere wie ere toekomt! En ik betuig voornoemde graag eer voor een voorwoord dat ook ik durf te bedenken, wanneer ik een OPEN HUIS in elkaar steek. Stay tuned!

Ik heb genoten van de eerste schooldagen, ook al hoef ik niet meer naar school. Ik heb stiekem gesnoven aan potloden, ik heb de jongeren gade geslaan op weg naar school, ik heb Thorwald uitgewuifd richting 4de Economie-Talen. Ik heb een bakje koffie extra gezet, en heb dat meegetogen naar mijn atelier. Met verbijstering heb ik geprobeerd om de ‘vernieuwde’ RADIO 1 leuk te vinden. ’t Heeft niet gewerkt. Moet het nieuws écht in flitsen? Maar voorlopig nog ben ik te lui om over te schakelen naar ouderwetse lp’s (die zich nog enkel in mijn atelier bevinden, en die bij afspelen heerlijk vol uit Schandinavische klankkasten klinken).

Sinds maandag ben ik de gelukkige eigenaar van een werkschema tot en met 30 november. Gelukkige eigenaar, want ik ben mezelf dankbaar dat ik de knoop heb doorgehakt en nu van mijn schema aflees wanneer ik met wat aan de slag ga. Dat klinkt technisch. Dat is het ook. Maar het komt de arbeidsvreugde (ha ja) én het werkplezier ten goede. Dus zijn nu de eerste 40 wenskaarten af en ook prille kerstboompjes zijn al door mijn handen gegleden… Dat prikkelt toch?

2 opmerkingen:

Leen zei

Goh, ik kijk er al naar uit om de kerstboompjes écht te zien!

traveling... in huis en erbuiten, bij dag en bij nacht, altijd onderweg zei

Met Kerst zullen ze ... óplichten...