vrijdag 12 oktober 2007

kort sprookje

In vervlogen tijden werkte Daphne op de derde verdieping van een oud herenhuis in een sjieke buurt van Brussel, de Zavel. In datzelfde huis werkte yours truely in de kelderverdieping. Als ‘t hartje zomer werd, en de temperaturen stegen, dan was ’t in de kelder cool te doen. Op de derde verdieping smolten de collega's. Als ’t echter putje winter werd, dan werden onze neuzen koud en onze tenen kil, terwijl het drie hoog nog altijd zalig toeven was. Warmte stijgt, indeed.



We denken er met nostalgie aan terug, aan die tijd. Daphne is inmiddels de wereld ingetrokken en zoekt een nieuwe, meanderende weg. Ik heb nu uitzicht op Kapellekerk. Logisch. Net als Daphne liet ik mijn vorige werkgever achter. Enfin. Ik ben nog altijd een beetje blijven plakken. En de buurt zou ik helemaal niet willen missen.



We hadden beiden ons klein maar krachtig cameraatje in de aanslag, en we exploreerden op een grijze woensdagmiddag dat provinciestadje waarin ik leef.






Genietend van de herfst, en van de geur van het mos en van de po-eempjes langs de wegen, en van maria’s en madonna’s. En van een dampende zwarte koffie met iets extra. Selma en Erik ontbraken voorlopig op het appèl, maar niets belet ons dit opnieuw te doen, met hen erbij. En opnieuw. En opnieuw.

Sweet dreams are made of this. ‘t Is dat het op de radio speelt, maar sweet was de (day)dream toch ook wel.

Geen opmerkingen: