woensdag 24 oktober 2007

op dergelijk moment...

Het kan verkeren, zei Brederode. Ik ben gewoonlijk geen mopperaar maar twee heftige belastingbijslagen in minder dan tien maanden tijd is ook te veel voor 'dees corneel'. Dat is vandaag single wonen en zonder eigendom gaan, vertelt men me onrechtstreeks in de bank. Dat is wiskundig, noch economisch onderlegd genoeg zijn, zodat de Belgische staat mij terugfluit om mijn felbegeerde individualiteit. Dat is pijnlijk. Dat is zovéél dingen, die me een beetje machtig worden.

“Alles heel legaal, mevrouw, u moet weten dat de vórige afrekening eigenlijk lààt in uw bus viel”, fluistert de mannelijke bediende op het kantoor van de belastingen. Vreemd genoeg draagt hij een 'luide', bespottelijke oorring. Wat volgt is een parmantige glimlach die me stoort. De onderliggende boodschap ontgaat me niet. Waarover klaag ik eigenlijk? Ik vraag om spreiding van betaling. Ik krijg die. Welnu?

Op dergelijk moment, als de wereld een beetje hard neerkomt, is het thuiskomen bij Nigella’s troostende elfentaal. Ik weet het. Ze is chic, en ze is vermogend. Maar ook zij heeft al wat achter zich. Zij begrijpt mijn vreugdeloosheid virtueel en digitaal! Dus tuur ik begrijpend in haar kookpot waarin sneeuwwitte, gecondenseerde melk samensmelt met fluwelige pindakaas en donkerzwarte chocoladeschilfers. Smeuiige peanut butter fudge… Over koele ijskreem? Yes, please!

Op dergelijk moment heb ik behoefte aan het sprookje dat Nigella heet, en een vage troost en haven biedt met hoop op beterschap. Zodat morgen de wereld langs mijn huis me nog steeds voldoende lokt om op pad te gaan. He he !

Geen opmerkingen: