vrijdag 4 januari 2008

52

Gisteren in de brievenbus gevonden : Jeffrey Yamaguchi’s 52 PROJECTS of RANDOM ACTS OF EVERYDAY CREATIVITY. Erin bladerend voor het slapengaan riep het vooral Julia Cameron’s THE ARTIST’S WAY op, een soort van scheppende odyssee om jezelf in creativiteit te leren kennen (of terug te vinden, bijvoorbeeld). Bon, dat leest zweverig. Maar het was het in uitvoer eigenlijk niet. Toegegeven, er diende rond the spirit of God heen te worden gelezen, maar dat is niet nieuw. En God kan je lezen op veel manieren.

Heb ik in vergelijking met vroeger geen 52 opgelegde projecten nodig om me af te duwen, het blijft leuk om creatief geprikkeld te worden. Project 3 bijvoorbeeld (Neem je camera. Stap op de trein. Neem de trein tot het eindpunt. Neem foto’s.) zal vandaag wellicht geen probleem opleveren. Ik ontmoet Daf op de Genk (is dat het einde van er..?). Met Selma hebben we een sample van onszelf voorzien. Bij helder weer en geen al te grote vrieskou houden we er bewijs aan over. P.S. Is dat hier het cijfer 52?

En om nog even terug te komen op creativiteit. Ik zag Pat lonken naar Walter Sickert’s karaktervolle portret van William Maxwell Aitken. Ik merkte dat ik hem overviel, toen ik op Pats schouder tikte. Het was vast niet alledaags om een schim uit het verleden voor zijn ogen te zien opduiken, inclusief museum-koptelefoon? Jaren geleden hadden we aan Mariska’s keukentafel een discussie over creativiteit. Of was het kunst? Wat me is bijgebleven is één zinflard “… huismoeders kunnen maar beter niet creëren, ze missen academische scholing…”.

Ben ik die nacht onder het naar huis rijden misselijk geworden? Zijn we gestopt langs de kant van de weg? Heb ik je toen bedankt, Pat, voor het licht dat me opging? What difference does it make, hey?

:)

1 opmerking:

Anoniem zei

ik heb de volledige fotoreeks bekeken, er zitten pareltjes tussen! Tot vrijdag - Mariska