zondag 27 januari 2008

traditie

Toen Nan, Hanne en ik gisteren op de graslei zaten te chillen (err, écht chillen toen de zon aan ‘t ondergaan was) stelde ik voor om elkaar één keer per jaar te ontmoeten. Ex-bibschoolgangers, nieuwe regels, nieuwe wetten. We zullen ons voortaan enkel bezondigen aan roddel en vooruitkijken. Hanne deed dat goed, en in Nieuw-Zeeland (proficiat, en very good luck), Nancy iets gereserveerder. Over yours, truely wil ik het niet in detail hebben. Maar kijk. Blijkbaar gaan we deze zomer al salsa-dansen op de Gentse Feesten… Moi? Salsa? I don’t think so. Gentse Feesten? Ai-ai… Maar misschien moet ik me, nieuwe stijl, toch wat forceren.

Nieuwe stijl voor een nieuwe maand? Ik zou mezelf willen uitdagen om in de kortste maand van het jaar elke dag te bloggen. Kwestie van er de klad in te houden en me op zachte wijze aan de discipline van dagelijks te schrijven over te leveren. En welke rode draad is heerlijker dan traditie? Enkele jaren geleden liep een serie op BBC, waarin werd aangetoond hoe de Victorianen verantwoordelijk zijn voor menig hedendaags gebruik. Afwateringssystemen, het spoor, elektrisch telegraferen, het concept vakantie, en last (bot not at all least) fotografie. Thank you, Henry Talbot.

Het boek dat naast me ligt verwijst naar dagelijkse rituelen en traditie. Steunend op de vier seizoenen, de maandelijkse maancycli, eb en vloed van het zeewater of nog de dagelijkse overgang van de dag in de nacht speelt de kracht van de natuur in ons dagelijks leven de hoofdrol. We kunnen onszelf bedriegen door bevroren aardbeien te eten in januari. We kunnen het donker van de nacht verdrijven door het daglicht electrisch na te bootsen. Uiteindelijk prevaleert een natuurlijk ritme.

Mijn doel is simpel. Geheel in traditie van een gezonde bovenkamer wil ik, op de valreep van januari, een opgeruimd huis. Eentje dat opgeruimd blijft. Eentje waar onbeschaamd verlaten aan de orde is en waar het zalig thuiskomen is. Niet zo een waar ik mijn deur dichttrek, in de vage hoop dat bij het weerkeren de rommel miraculeus verdwenen is. Ik heb geen toverstokje, en al helemaal geen MISTER PROPRE. Damn. Dan moet ik het allemaal zelf doen???

Eerst langslopen bij DeClercq, toonbeeld van die andere traditie : kopje troost. Ze zijn weer open. Yey!

3 opmerkingen:

Commissaresse zei

Veel succes met de uitdaging!

Cram zei

Kom juist van de bibliotheek. Ik probeer John Irving: De Vierde Hand.
'k Heb niet het dikste boek genomen ;)
Je ziet maar, ik volg altijd het advies van de bibliothecaris :P
Marc

traveling... in huis en erbuiten zei

DE VIERDE HAND!

Ik denk dat je ervan gaat houden!! Laat het me weten.

:)