maandag 4 februari 2008

naald

Mezelf terugvinden achter de naaimachine betekent veel voor me vanmorgen. Soms zoek ik mezelf in de woonkamer, in de keuken, of op de gang, als ’t niet te koud is. Maar vaker dan goed voor me is, vergeet ik te zoeken in mijn atelier, twee hoog. Ik denk dat het de tekstverwerker is die me bekoort, en andermaal blijkt het de stiknaald 11/80 te zijn.

Nochtans geen creatieve ontwikkelingen, enkel verstellingen. Onderwijl luisteren naar pechstroken die in aanmerking kunnen komen voor een 4de rijstrook (maar enkel tijdens spitsuren – 'Wat is het probleem?'); een schuldige aan moord die via de media kond doet van zijn ‘niet-echt-moord’ intenties; bijna een miljoen Belgische kinderen die passief roken omwille van rokende ouders; Hamas, tenslotte, die de zelfmoordaanslag van afgelopen weekend als heroïsch bestempelt. Terwijl ik mouwen knip, kussenslopen stik, een truitje verstel kom ik het leed in de wereld weer onvermoed tegen.

Amai, ik ben naïef. Ook dat nog.

Geen opmerkingen: