woensdag 2 april 2008

pssssst..... lady baltimore was here

Baltimore is de eerste stad die ik bewust meemaak als ik in 1990 in USA land. Het is een vroeg ochtenduur. De greyhound bus glijdt met gemak over de lege boulevard. In beide verkeersrichtingen vier rijlanen, dat is indrukwekkend. Af en toe duikt een aftandse Thunderbird of een opgeblonken Buick onder het busraampje op. De aanblik vervult me van een hallucinant seventies STARSKY&HUTCH (the originals) gevoel. Is dit de onderliggende reden dat ik begin deze week beslis een Lady Baltimore Cake te maken?

Dat de cake zo heet getuigt van een stukje Amerikaanse geschiedenis. De controversiële anekdotes betwisten elkaar, zoals dat hoort. Werd de cake genoemd naar de echte Lady Baltimore, echtgenote van een oorspronkelijk Iers grootgrondbezitter die de Amerikaanse staat Maryland erfde in de 17de eeuw? (De echtgenote kreeg Amerika nooit te zien, en hoe dan ook bakpoeder werd pas in de 19de eeuw ‘uitgevonden’). Dat de cake zou zijn genoemd naar Dolly Madison (Amerika’s vierde first lady) verliest snel alle luister, want waarom de cake dan niet gewoon Dolly Mason Cake heten?

Plausibeler lijkt de uitleg dat het recept dateert uit de tijd dat THE LADY BALTIMORE TEAROOMS in Charleston furore maakten, eind 19de eeuw. De salons waren razend populair. Het laatste verhaaltje beweert dat de originele cake pure fictie betrof : de taart maakte haar opwachting in een roman, en de lezers onthaalden de fictieve cake zo positief dat het recept een eigen leven ging leiden. Het verhaal in het betreffende boek, LADY BALTIMORE (hoe kan het anders?), speelde zich eveneens in het diepe Amerikaanse Zuiden af, in een stad zeer gelijkend op Charleston. Het boek werd geschreven door Owen Wister en verscheen eerst in 1906. In de roman speelt de cake hoofdrol als een van romantiek doordrongen lekkernij.

De anekdotes lopen verder, maar ik hou me eraan niet uit te wijden. Ik vind de LADY BALTIMORE CAKE er goed uitzien, en dat is al wat ik nodig heb om van twee naar drie dimensies te gaan.

Toch vergt het realiseren van de cake enige inspanning. Lady Baltimore wil haar meel drie maal gezeefd. Beide cakejes gaan vrij snel de oven in. Voor het glazuur wordt rauw eiwit boven een kom au bain marie opgewarmd, en opgeklopt met suiker en maïsstroop. Arbeid! Tussen beide cakelagen komt een losse mengeling van nootjes, vijgen en rozijnen. De opgebouwde taart wordt vervolgens omfloerst met de inmiddels hagelwitte, opgeklopte zachte meringue.

Terwijl de cake afkoelt, loop ik langs in de kringwinkel en vindt een geschikt serveerbord. Something old, something new. something [borrowed] , something blue verenigen zich...
Lady M. proeft, en neemt de laatste kruimels mee.

3 opmerkingen:

artspotter zei

Het was alweer (niet zo) lang geleden dat hier nog eens taartjes in beeld kwamen...

Cram zei

Het water komt mij in de mond. En... zoals altijd, prahtig geïllustreerd.

didiermaurice zei

Lady Cake and Circumstances, it's a pleasure to see this world. :) d.