dinsdag 22 april 2008

ugh!

Ik begrijp niet waarom ik met mijn arm zwaaiend wakker word, maar dat is wat gebeurt. Ik registreer het gezoem ook niet meteen. Eenmaal ik besef waar het irritante geluid vandaan komt én dat het me uit mijn slaap heeft gelicht, is de schade aangericht. Ik ben wakker. Het is amper april en de laatste verdwaalde mug dateert pas van december! De klok leest 1.47.

Niks te doen, ik moet eruit en in de lade scharrelen, op zoek naar het apparaat en de blauwe tablet. Natuurlijk scheurt het plastic hoesje niet open en moet ik eraan bijten. Ik schuif ongeduldig de tablet op haar plaats en plof het apparaat in de stekkerdoos. Welkom insomnia.

Ik heb geen medelijden met muggen die sneuvelen (sterft de mug met dit soort apparaat en wààr komt ze terecht?). Het gezoem neemt eindelijk af. Om 2.28 neemt de schreeuwlelijk bij de buren, de tweeling J. RUSSELL, over. Ziet hij in zijn droom één van de 27 buurtkatten de revue passeren en oordeelt hij dat hij dat moet keffen? Is dat instinct? Ik weet waarom ik geen huisdieren heb (behalve muggen, spinnen en pissebedden) natuurlijk.

Dan maar sneeuwstil. Uit de lade vis ik de QUIES op. Straks is het 5.45.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Hoh neen dat ken ik... Die verdomde verpakkingen gaan nooit open. En toch probeer je om het niet stuk te bijten want je denkt dat het toch op z'n minst een beetje giftig moet zijn.
By the way: ik weet hoe die muggen sterven. Eerst worden ze knetter door het gif en beginnen in het wilde weg te zoemen vervolgens zoemen ze steeds kleinere cirkeltjes tot ze tenslotte een dodelijke doch pijnloze kop/staart botsing hebben met zichzelf.
groetjes, Yannick

traveling.... in huis en erbuiten. zei

Zeg, en, Yannick?
Wààr vallen ze dan?
Op mijn hoofdkussen???
Hun sterfmoment is anders wel lyrisch...