vrijdag 9 mei 2008

en ces temps imparfaits

Fietsen op het jaagpad langs de Dender is een beetje onverwacht reizen, want ik weet nooit wat ik op mijn sportief bescheiden avondtocht tegenkom. Is het de gedreven, in blinkend nylon gestoken vent van middelbare leeftijd die in luide conversatie met fellow-cyclisten snuivend snoeft dat hij dit dagelijks doet (no comment)? Is het het koppeltje dat groeten overbodig acht, en op waarneembaar niveau kirt dat ‘dedees tenminste de fietsbel gebruikt’? Zijn het de baasjes met hun honden, die wereldvreemd knikken (ze zijn zo lief!)? Of is het het gezinnetje uit Lessines dat nog een flinke wandeltocht voor de boeg houdt? Ik wens ze sterkte.

Zijn het de jongeren die zich op de mini-brommer een weg sjesen, wars van cause et effet? La mamma die breed gesticulerend en vervuld van een diepe, rauwe lach haar woorden over het wateroppervlak doet bolderen? De eenzame loper, in short en marcelleke, gevolgd door twee lopers in marcellekes, en couple, vergezeld van den Jack (Russell, het ras dat hoogdringend op stemtraining moet). Zijn het eenzame fietsers die, niet ‘kromgebogen, over het stuur tegen de wind, zichzelve een weg banend’, heerlijk rustig net niet ernaast pedaleren?

Leven op de taalgrens, na er te zijn opgegroeid. Alle vooroordelen die ik als teenager vergaarde, smolten weg toen ik over de gevoelige grens ging zomerjobben. Meer dan de helft van mijn collega’s in de Delhaize van Enghien spraken Frans, toen ik er in de zomer van ’79 voor het eerst kwam. We bleven halverwege onze schoolzinnen steken, en vulden de winkelrekken aan met aanstekelijk gelach (waarvoor we op onze vingers werden getikt – méér gegniffel). Ik wens de politiekers van vandaag een middagje banjeren in hun supermarkt toe, opdat ze niet vergeten welke couleur locale er lééft, op straat, in de huizen, in onze levens.

Korte conversatie op de trein deze week : ‘Voulez-vous que je move?’ ‘Un peu, misschien. Danke.’ Diversiteit onderweg! Het enige wat ik nu nog wil gesplitst zien is een ei. Adelante, D., let’s brunch.

1 opmerking:

Tom Bonte zei

prachtige foto in je bovenaan je blog!