zondag 29 juni 2008

vlucht

T. wil terug naar het huis waar ik als kind naast woonde. In de tuin, over de houten plaat, kroop ik elke middag om in haar huis rond te dolen. Thuis dolen mocht niet, maar bij T. kon alles. Ik had er een speelgoedhond met paarse haren en een zwart lijfje. Een afzichtelijke poedel was het beest. Maar ik keek telkens weer uit naar het moment dat de glazen ogen van de hond mij in de gaten kregen.

Soms lag T. op de sofa, klaar om gymnastiek te doen. Ze had dan haar zwarte pakje aan en ik had altijd spijt dat ik dat niet had. Maar samen deden we oefeningen, terwijl mijn moeder voor de zoveelste keer de tuin in stormde om me naar huis te roepen. Meestal negeerde ik haar eerste vraag. We deden de buikspieroefeningen dan wat sneller.

T. wil terug naar dat huis, het huis van haar herinneringen. Maar vandaag houdt haar bijzonder tegen. Vandaag zijn het buisjes die haar dwingen, en een zuurstofmachine. Haar kopje lijkt overnacht te zijn verschrompeld tot het absolute minimum.

Op mijn tochtje langs de Dender ga ik zitten op de grens tussen Vlaanderen en Walloniƫ. Ik weet ook niet goed waarom. De lucht is er ruim en vertelt er verhalen van wolken. De muziek die in mijn oren klinkt, past wonderwel bij het moment. Dat, of ik heb eindelijk de MP3 zijn nukkigheid vergeven. Ik sluit mijn ogen en adem de late middagzon in. Een betere uitgeleide is er niet.

2 opmerkingen:

didiermaurice zei

o, ge zijt op water aan het lopen... goedendag! d.

Tom zei

Ik zie dat kleine blaadje terug in de andere foto. Een extreme close-up of vergis ik me :). Tom