vrijdag 27 juni 2008

dat was woensdag

OCHTEND - De trein komt om 8.00 uur aan in het spatieus gerenoveerde London St. Pancras. In de lucht zitten afwisselend droge regen, grijze wolkenmassa en een straal zon. We nemen terstond het besluit de Docklands Light Railway (DLR) naar het zuidwesten te nemen, en eruit te gaan in de halte Island Gardens. Vanaf de Thames-oever hebben we ruim zicht op de koninklijke marine colleges en de Cutty Sark. Of toch niet. De droogliggende Cutty zit onder reconstructie, nadat een brand in 2007 de originele klipper zo goed als in de as legt. Pas in 2010 wordt hij weer publiek toegankelijk.

De menselijke activiteit op het vroege ochtenduur beperkt zich tot galoperende bureaumensen, slaperige stratenkuisers en vroege horecavogels. De zon breekt af en toe door en taant de strakke wind. Vanaf Island Gardens via de onderwatertunnel de overkant van de oever bereiken, lukt via de bemande liften in de bevallige ronde huisjes met glazen dak. Tussen fietsers door lopen we de vochtige voetgangerstunnel onder de Thames uit. Het majestueuze hek aan de oeverkant van de rivier, dat langs waterzijde toegang verleent tot de colleges, staat vanochtend open. We lopen in de schaduw van de statige zeematrozenkwartieren van weleer, die dramatisch oprijzen tegen de staalblauwe en witgewolkte lucht.

We lopen het tweede parkgedeelte in en slenteren naar de gaanderij van Queen Elizabeth’s House. Ik word verliefd. En opnieuw, en opnieuw. De wandelgalerij in dit gulle weer vult mijn hart met verwondering en trots. En puur geluk, te kunnen vertoeven op een plek waar vier eeuwen geleden een geadmireerde koningin rondwaarde. Het zicht naar boven op het koninklijk observatorium is overrompelend. Naar De Docklands toe, over het klotsende water van de Thames, strekken de kantoorgebouwen zich spiegelend grijs opwaarts uit, in een flauwe poging de onstuimige lucht uit te dagen.

We vinden openbare toiletten waarbij M. opmerkt dat het godgeklaagd is dat vrouwen te vaak bijzonder slecht worden bediend op basic sanitaire wenken. Pissoirs galore in grootsteden, maar LADIES’ toiletruimtes! Deze is onbe’man’d, clean en ouderwets gezellig : roomwitte tegels, geboende houten chambranles, wc-potten in verweerd keramiek, een rasechte floshe aan een stalen kettinkje om door te trekken.


MIDDAG - We ontdekken dat er op Trafalgar Road enkele charity shops liggen en begeven ons op pad : kringwinkelen! M. vindt er schatten aan zachte kitsch, ik doe er inspiratie op. Voor we Greenwich verlaten merken we dat de church market vandaag geopend is. De affiche kondigt eveneens all day breakfast aan. Dat laatste laten we voor wat het is; we kopen sandwiches in de supermarkt en eten ze op het kerkhof op. Het is er zalig rustig. Een paar passanten sloffen voorbij, hongerige duiven cirkelen verlegen rond. Maar lang dralen doen we niet, kunnen we niet. De dag is zo om.

NAMIDDAG - Onderweg naar de V&A bedenken we creatieve projecten, die ik gestaafd zie in BLOOD ON PAPER. De tentoonstelling is indrukwekkend opgebouwd uit kunst-, collage- en schetsboeken van bekende kunstenaars. De achtergrondmuziek klinkt meeslepend, de op de muren geprojecteerde bewegende (installatie)woorden betoveren rood en wit. De museumshop is een aanrader voor interessante prullaria, anders dan de doorsnee souvenirs. We nemen de bus naar Piccadilly om na een koffiestop rond te kuieren in Soho. Ook hier zijn de charity shops ons doel. Ik vind er Marie-Antoinette! Aan de metrohalte Goodge Street laten we ons de grond in liften, waarna St Pancras realiteit wordt.

AVOND - M. overdenkt treffend dat een ééndagtrip naar de grootstad de luister en magie van London ontneemt. Ik geloof dat dat zo is. Vandaag ligt London zó binnen handbereik dat het exotische aan een bezoek eruit wordt geperst. ’t Is bijna alsof je naar de kust trekt, en hopla! Dat London-binnen-handbereik staat voor een stuk de authenticiteit van de stad in de weg.
VANDAAG
- Alhoewel ik me vanmiddag precies nog in London voel. Zó werkt het dus ook…. meer foto's hier, of rechts klikken -

1 opmerking:

Tom zei

Blood on paper. Lijkt me wel leuk, zolang het maar mijn eigen bloed niet is :). Ik weet het, je moet het figuurlijk zien.

Ik hoop dat Londen een meerwaarde in je leven was, een surplusje op je talent.