dinsdag 22 juli 2008

liegen

(yves humbert's diary trinkets)

De grootheidswaanzin waarvan Jane Austen zich vermoedelijk bediende, wordt weerspiegeld in de figuur van Clifford Irving. Een waargebeurd verhaal over een auteur die zijn laatste roman nog niet aan de straatstenen kwijtraakt en het luminieuze idee opvat een fictieve biografie te schrijven. Onderwerp van zijn aandacht wordt Howard Hughes, een ‘American Dream’ magnaat ten tijde van Richard Nixon en hoogst waarschijnlijk (…) machtige infiltrant in Witte Huis-kringen in de jaren zeventig.

THE HOAX bedient zich van eenzelfde vlotheid als CATCH ME IF YOU CAN, is even groots opgezet als TUCKER (ook al gaat het hier om boeken), en herinnert me zelfs vaag aan WONDER BOYS. Oh, want dit is een mannenfilm! “Please, please. Be my friend.”, een stel hondenogen erachteraan… Richard Gere in het meest ontwapende haarkapsel ooit.

Net zo luchtig als bovenstaande films is THE HOAX niet. Het frivole verhaal krijgt gauw grimmige kantjes als Irving zijn stunt zelf begint te geloven en er zijn co-schrijver en vriend (de bij wijlen erg grappige) Alfred Molina en zijn vrouw Marcia Gay Harden door verliest. De film draagt een boodschap, en die is bovendien gelaagd. Irving heeft wellicht overschot van gelijk in zijn weergave van de biljonair, maar Irving’s geloofwaardigheid schiet erbij in als hij zichzelf Hughes waant.

Liegen begint doorgaans onschuldig. Het heeft iets sinister als het op de juiste wijze wordt verfilmd. Het prikkelt ook, getuige te mogen zijn van de onmetelijke kracht van de verbeelding. Maar als Irving zichzelf overtuigt dat de leugen boven de waarheid staat, betaalt hij daar een dure prijs voor.

De film wordt ondersteund door een zorgvuldig uitgezochte soundtrack, die de vroege jaren zeventig stemmig weergeeft. “You can’t always get what you want”.

2 opmerkingen:

didiermaurice zei

Is fabuleren een vorm van liegen?... vraag ik me soms af. Ik denk dat het omslaat, zoals je aangeeft, wanneer de leugen belangrijker wordt geacht dan de waarheid, de leugen begint te overheersen, drijfveer wordt. Het is alsof de mens hoe dan ook door een zone moet, een soort vagevuur. Maar het kan toch niet dat onze verbeelding aan banden moet gelegd... interessant denkvoer...

traveling.... in huis en erbuiten. zei

Awel ja. Het is steeds een dunne lijn. Evenwicht houden.