zaterdag 20 september 2008

routine en rituelen

Routine ervarenheid, vaardigheid in iets, door langdurige of aanhoudende oefening of behandeling verkregen; sleur, slender.

Ritueel vaste, geformaliseerde handelingspatronen die iets symboliseren, en zelf zonder die symboolfunctie eigenlijk niets betekenen.

Mijn moeder heeft de term routine niet uitgevonden, maar wel geperfectioneerd à sa façon. Ik moet ongraag toegeven dat het om schoonmaken gaat, een handeling waarvan ik het nut slechts heel sporadisch inzie. Als ik luister naar verhalen van velen, dan neemt schoonmaken echter een prominente rol in in het leven. Zo eentje, laat ons zeggen, als het weer. “Zonnig vandaag, en ik heb de keuken daar toch een beurt gegeven!”.

Niet dat bij het woord routine de somberheid me om het hart slaat. Ik steek routineus kaarsen aan ’s avonds, om het licht wat langer vast te houden. Ik durf zelfs toegeven dat ik mijn eigen opgebouwde routine mis : pendelen met de trein, wandelen langs de Koninklijke Bibliotheek, de buzz van de Marollen voelen. Geraardsbergen is wat couleur locale betreft weinig opvallend. Maar ik houd vol.

In de zee van tijd die de mijne is bedenk ik of het wellicht rituelen zijn, nieuw uit de grond gestampte sinds begin deze maand, die me overeind houden? Ik beuzel me een weg door 2000 (en meer) jaren geschiedenis van de stad London, onthoud vanzelfsprekend niks, maar ik voel me opleven bij het terugvinden van de origine van eeuwenoude straatnamen, of het vermoedelijk ontstaan van urban legends. Dat lezen, is momenteel ritueel nummer 1. Ergens in het midden van de dag bereken ik een wandeling door heden en verleden, evenwel beperkt tot gedateerde huisgevels en de wondere kringwinkel (ritueel numero 2). Slenteren in de bib is minder in trek, maar het blijkt mijn vaste DVD-stek. Film kijken is momenteel zowat de meest ingrijpende gedachtenverstrooier. Ik kom uit bij nummer 3.

Wat tussen al die rituelen in gebeurt, vermoeit me enigszins om erbij na te denken. Maar laat ik met een gerust hart en met enigszins vervormde woorden (sorry, Samuel Johnson) toegeven dat ik not yet tired of London, and thus not of life ben. Dat is een geruststellende gedachte.

1 opmerking:

Jo zei

Aangename clair obscure...licht druipend rond objecten...licht vangen met een digitaal bakje...een miniritueel tijdens je wandelritueel misschien?