woensdag 24 september 2008

sam

September doet dat met me.

Ik loop langs winkelruiten waar de nakende winter wordt uitgestald, in petroleum, oranje en bordeaux. Ik knik de kleuren tegemoet, de kleuren doen me goed. En dan plots kom ik op de idee om drie dingen op te noemen. Drie dingen die ik op dit moment niet zou willen missen. Het is een opwelling.

Ik begin aan een denkbeeldig lijstje en vraag me af hoe snel ik uitkom bij drie. Eén is Gustav Klimt’s achtergrondmuziek, uit de cultuurhoofdstad-tentoonstelling FIN DE SIÈCLE VIENNA. De verzameling klassiek klinkt hemels en Johannes Brahms is groots. Hij past zich goudkleurig in in een gedroomde scene (ik ben geen klassieke muziekkenner). Twee zijn de gebreide sloefjes die ik ’s avonds aantrek. Drie, drie, drie…. Ha! De geur van de aarzelende zon op verdorrende bladeren, die kraken onder mijn voet. Diep, humide, beladen.

Het vertrouwde landschap tussen Vlaanderen en Vlaams-Brabant, dat ik zag vandaag, en dat ik mis. Het heeft me ontroerd. Ontroerd, zoals alleen september dat doet. Ik leg het cd’tje in de lader en ik luister. Opnieuw. En opnieuw. Play it again. Sam.

2 opmerkingen:

Franky zei

September is samen met mei een van de mooiste maanden van het jaar. Mooie muziekkeuze en vooral mooi geschreven blogbericht.

didiermaurice zei

...taal met kleurpotlood, een waaier aan mogelijkheden en de glans van opnieuw en opnieuw...