vrijdag 19 september 2008

waterwegen

In het dorp waar ik opgroei stroomt de Mark. Als kinderen lopen we er tussen het hoge gras en de brandnetels. We spelen verstoppertje, lang voordat de angst voor rovers onze kinderlijke geesten bevolkt. Ik neem er het allereerste trekje van een onsmakelijke sigaret en ik word er verliefd. Op water. Sinds de Mark stroomt in mijn teenagejaren de wild schuimende jaren zeventig-Dender mijn leven in. In Gent fiets ik bezield de Leie over, zo vaak als ik kan. Ik heb er meer plezier in dan saaie lessen bij te wonen. In Brussel mis ik water, maar ik besef het niet.

Als ik in Engeland woon, steken we bij nacht en ontij onze blanke voeten in de Noordzee. Uit elk raam van ons gemeenschappelijk huis zien we het zoute water, ook al is dat zicht beperkt tot een zakdoek groot. In Broadstairs hebben we Dickens mee. Eén enkele nacht van storm op zee, maak ik sindsdien nooit meer van zo dichtbij mee, kruiken hete thee in de aanslag. Op lange weekends in London word ik opnieuw verliefd : de Thames. De glinstering van duizenden jaren getijdenrivier neemt bezit van me in Greenwich.

Onderweg heb ik gehouden van de rustige Schelde, van het geplof van klotsend Griekse wateren op door tijd en zeewater gepolijste keien, van diepe oceanen verderop. Ik kom onder de indruk van de dromerig brede Vistula (Wisła) die Krakau en Warschau doorklieft, en die me in gedachten terugbrengt naar die andere, overweldigend brede rivier : de Mississippi. In New York raak ik niet uitgekeken op de Hudson en de East River. Terwijl ik vandaag evenzeer vervoerd raak door statige Amsterdamse Grachten of ingetogen Brugse Reien en met schik wandel langs tamelijk zuiver Denderwater.

Waardoor me duidelijk wordt dat de aanwezigheid van water een onderstromende noodzaak is in mijn leven, en water een must is, als ik droom van een huis om in te schuilen, een plek om de onze te noemen. Bakstenen maag en water aan mijn kop. Van een uitdaging gesproken.

2 opmerkingen:

didiermaurice zei

er is alvast zoveel tijd als de brede rivier die je vast overzwemmen zal...

Tom zei

Vandaar dat de zee zo mooi is... Heeft het te maken met het water in de moederbuik ?