vrijdag 24 oktober 2008

sterre

Elke keer als ik in Brussel kom, betrap ik mezelf erop dat ik vergeet naar het middelpunt te lopen. Vanmorgen dus. Ik laat de paar fifties kamers in het ARCHIEF VAN BRUSSEL achter me liggen, loop de Priemstraat uit en kom als vanzelf uit op de binnenplaats van ’t stadhuis. De ster is volgens een hardnekkige legende de plek waar de architect van het (Brabants) gotische gebouw tegen de grond smakte, nadat hij bemerkte dat de toren niet in het midden stond. (Overigens, de toren staat niet in het midden, opdat de moerassige ondergrond het gevaarte zou stutten - uit : Brusselse Toeren van Dirk De Moor)

Ik zie de sterre liggen, en vraag binnen of dit nu het middelpunt… ? Niet helemaal. Het is het nulpunt, waar vandaan afstanden worden opgemeten. Het epicentrum ligt tijdelijk in Japan, maar vluchtig als Japanners zijn, kan ik slechts de zwevende leverancier kieken.

2 opmerkingen:

eau de la du néant zei

Legendes zijn fraaier dan feiten. De toren haalde het midden niet omdat de rechtervleugel van deze gotische hoofdvogel pas later het licht zag. Hij werd in zijn groei gestuit door andere stenen huizen en een rooilijn die net uitgetekend was. Vandaar het gekortwiekte beest. Een pluim voor Jan; hij is en blijft weliswaar de ster...'cause he's the architect.

traveling.... in huis en erbuiten. zei

Ik zal het aan Dirk De Moor zeggen.