maandag 24 november 2008

hoe-overleef-ik-mezelf-kit


Een Europese griepepidemie breidt zich uit tot wereldwijde pandemie, waarbij 99 % van de wereldbevolking het loodje legt. Het laatste percentje immunen vertegenwoordigt voorspelbaar de hedendaagse, diverse samenleving. De misdadiger in de gevangenis, voorlopig nog onwaarschijnlijk villain, wordt in een onbewaakt moment afgerekend op zijn schurkachtige aard. Een radeloze moeder, op zoektocht naar haar zoon in Schotland, vindt onderweg soelaas in een handvol eenzame zoekers, allen getroffen door de gevolgen van het virus. Het groepje uitverkorenen bestaat uit een ad rem muslim weesjongen op zoek naar zijn neven, een materialistisch dolgedraaide afvallige van Arabische origine, een verslagen, vrouwelijke dokter die innerlijke rust probeert weer te vinden, een zwarte survival fanaat, die zich een eenzaam, nieuw leven op een boerderij droomt. THE GOOD LIFE. Oud thema, nieuw jasje.

Bedachtzame woorden in aflevering één van SURVIVORS mogen dan wel argeloos uit de mond van de scoutsbegeleider rollen, net hierdoor verontrust zijn voorzichtige inschatting. Wat baten mobieltjes als krachtstations, die onze technologie voeden, uitvallen door menselijk falen? Welk nut heeft de mens van moderne snufjes, als die mens alleen overblijft en noodgedwongen terugvalt op overgeleverde kennis, die door doorgedreven high technology dag-na-dag verdwijnt? Het bekende verhaal van de jongere, die door een tanend collectief geheugen, bekkig ervan uitgaat dat melk oorspronkelijk in flessen komt, of kippen kunstmatig worden geproduceerd.

Na artificiële reality soaps, die zich buitenshuis op ‘verlaten’ eilanden afspelen of binnenskamers in schaamteloze privé settings, is het oog van de camera ook hier op zoek naar de aard van het beestje. Niet helemaal origineel, want de serie is een remake van een blockbuster uit de jaren zeventig. Niet helemaal realistisch, want het thrillereffect suggereert, naast de impact van de pandemie, zwendelarij in het (moedwillig) verspreiden van het virus. Maar ook niet geheel onrealistisch, dat de mens zich laat verleiden tot zijn eigen ondergang in de drang naar meer, hoger en anders. De weg die hij aflegt om te overleven of te sterven, de keuzes die hij maakt tussen hoger of lager beleven, is altijd een dankbaar onderwerp voor gripping drama. BBC doet dat met dat typerend vleugje wrange humor. Daar kan ik hen enkel dankbaar om zijn.

3 opmerkingen:

didiermaurice zei

belettering in de trailer heeft me gefascineerd en het beeld van een griep-pandemie ook al... Ik vecht hier nl. tegen dat virus... 't ziet er allemaal wel helemaal 'lost' uit, niet?

traveling.... in huis en erbuiten. zei

'Lost'. En dan 'found'. En 'lost again'. En...
Beterschapje, Maurice!

Tom zei

In toffe bewoordingen leg je een link tussen de seventies en nu. En, Nadine, ja ik kan tot elf tellen :). Ik vond het fragment grappig. Thanks om me in te leiden in de wondere wereld van de British television.