vrijdag 21 november 2008

meevaller


Net gisteren bedacht ik hoe lang het is geleden dat google op zijn zoekpagina een image lanceerde. Vanmorgen vind ik Magritte’s gezegende gezelschap terug. Snelle bestelling van een stille wenk!

Ook gisteren had ik het met A. over de verbondenheid der dingen. Zonder mal esoterisch te willen klinken moet ik toegeven dat ik momenteel in een boek ben verzeild waarin de aanwijzingen elkaar verdringen. Er is sprake van ‘the red brick mansion house, off the Marylebone Road, London. Van precies die plek maakte ik enkele maanden geleden een foto, omdat de gelijkmatige kleur van de voorgevel me ‘s morgens vroeg bedwelmde. Verwijzingen naar de tweederangskarakters in de romans van Charles Dickens betoveren me, omdat LITTLE DORRIT mij op dit ogenblik attendeert op de wederkerigheid van de decadente, menselijke aard. Een passage die gewijd wordt aan ganzen frappeert me, omdat ik diezelfde ochtend voor het eerst in mijn leven een gans het voordeel van de twijfel gun : ik luister naar haar geblaas, ik word getroffen door haar groteske onverstaanbaarheid. Eén karakter in het boek is afkomstig van The Isle of Sheppey, het kleine, dorre eiland dat ik uit mijn raam zag liggen, toen ik aan de Engelse kust woonde, en dat me altijd is blijven fascineren, omdat ik er nooit kwam. Tenslotte wordt verwezen naar the Queen of Herne Bay. Ha! Mijn kleine, aftandse hometown in Kent. Onder de rijzige klokketoren!

Wat een toevalstreffer dat het, behalve een strakke wind vandaag, de hele, godganse dag mannen regent. Hoe surreëel de wereld om ons heen ook moge draaien, alledaagsheid is wellicht nog het absurdst van al. Hoog, hoog, kijk omhoog. It's raining men. Hallelujah. (It was raining men gisteren - nvdr)

2 opmerkingen:

girardo zei

It's raining men? Hier bij ons zie ik alleen maar natte sneeuw.

Franky zei

Het was een mooi google logo hé.