zaterdag 3 januari 2009

paddy

Ooit was ik in Kortrijk, toen de buik van de stad openlag. Op de dag dat sanseveriabar ons rondleidt, merk ik dat het gat in die andere stad aan de Leie nog niet helemaal gedicht werd. Vandaag heet het stylen van een gloednieuw winkelcentrum. Reusachtige, mak liggende dinosaurustoestellen verraden spankracht en reikwijdte. Het is koud. De lucht blinkt grijs.

Maar van binnenuit begeesteren duizendkleurige stofjes, in de straat achter het conservatoriumplein. Hier wordt, drie hoog, de verlopen reputatie van de textielstad tegenwind geboden; hier leeft weelderig tapisseriewerk weer op. Langs kerk, belfort en begijnhof slenteren we ons een weg naar BUDA, fascinerende naam voor een buurt die zich ontvouwt tussen gespreide Leie-armen. De kunst in het Broelmuseum is ingeslapen, maar de Ierse pub om de hoek houdt deur en nooks’n’crannies voor ons open. Ho, Paddy’s!

Dat we de Wandelingstraat niet hebben gewandeld, dat houden we te goed. Voor als het weer oppikt en we opnieuw in hemdsmouwen kunnen flaneren. Er is altijd hoop.

3 opmerkingen:

didiermaurice zei

...dat was fijn. Travels heeft dat goed gevat en Kortrijk laat ook dat beeld bij me achter. Kortrijk was 'kort rijk', maakt zich een identiteit aan, maar geeft nu de indruk een beetje in de touwen te hangen. Er is inderdaad nog altijd hoop dat het goed komt...Gegroet ook Tom § Travels!

Tom zei

Beter zou ik het niet kunnen zeggen, dus ik zwijg :)

Girardo zei

Tot hiertoe kende ik alleen het treinstation Buda. Ik passeer er elke dag, halverwege Vilvoorde en Schaarbeek. Ik geloof niet dat er ooit een trein stopt. Maar de naam blijft me intrigeren.