dinsdag 13 januari 2009

romance, of de dood der onschuld (onder andere)

In Groningen koop ik in antiquariaat ISIS in de Folkingestraat een kaartspel, dat volgens I. refereert aan het kaartspel van Madame Lenormand. Ik heb enkele tarotspelen in de kast liggen, en een orakelspel. Alle lokken ze me omwille van hun romantische uiterlijk. Het is voor dit BOOK OF DESTINY / LIVRE DU DESTIN niet anders. Ik ben meteen verkocht aan de prentjes en aan de lotsbestemmingen van het 33 kaarten tellende spel dat in het grabbelmandje ligt. ´PRUDENCE OU LA NUIT´, ´CAQUETS´ en ´PRÉSENT OU SURPRISE´. Kan de klank van de woorden mogelijk méér bekoren?

Vanmorgen heb ik de kaarten gewijd en er drie uitgehaald, ter intro van een post over GRONINGEN. Grunnen, zoals men plaatselijk durft te zeggen. Wees niet te hard voor de kaarten die opduiken, noch voor de schamele verklaringen die ik eraan geef. Ik hou van eigen interpretaties, en ik wil ze laten aansluiten op afgelopen weekend. Wie weet welk licht op de werkelijkheid wordt gegooid? Wat we zien en wat we denken te zien is niet noodzakelijk hetzelfde.

Het ´eiland´ Groningen wordt omringd door verbindingskanalen tussen Ooster-, Zuider- en Noorderhaven, de Aa-haven en verschillende Diepen. We verblijven een nacht in het Gedempte Kattendiep, opzij van Hollandse woonschuiten. Het is te koud om ze en detail te exploreren, maar ze liggen er wel; gezapig, rustig, geduldig. Het is mogelijk dat ik er op mijn zondagochtendwandeling de man met het bruine haar tegenkom. Omwille van de vrieskou zijn de karige wandelaars echter gehuld in wol en bont. Hierdoor zijn we nagenoeg onherkenbaar.

Nadat we aankomen op zaterdag, lopen we de resterende middaguren in en uit eigenzinnige winkeltjes, die in niets herinneren aan de doorsnee winkelstraat; we laten de drukke Herestraat dan ook ferm links liggen. Met groeiende bewondering voor de Nederlandse stad in het hoge Noorden (niet meer zo ver verwijderd van Denemarken, ...) lopen we voorbij de Korenbeurs over de Vismarkt, en snuiven er de voor de hand liggende verse geuren op als rasechte zeevaarders. Overigens, geuren te over, onderweg. Dat zweemt van zware zeep- en wierookaroma´s over vette, verse vis naar heady bloemengeuren. We glimlachen ons te pletter. Windowshoppen verwerft een nieuwe dimensie; de paar shops die we inslenteren verrassen. In boekhandel van der Velde wordt we attent gemaakt op een niet te missen plek om te eten.

HET LAND VAN KOKANJE ligt schuin tegenover de bibliotheek, niet dat we die hebben ontwaard in het halfduister. Maar de menukaart in het behaaglijke eethuis onthult appetijtelijke gerechten, geheel in lyrische overeenstemming met het boek van de hand van Herman Pleij, waarin Middeleeuwse fantasieën over het volmaakte leven worden gedroomd. Beetje ver van huis om aan te raden, maar indien ooit in Grunnen... dàn! Mag ik stellen dat het herenhuis, waar Billie Holiday zeemzoet weerklinkt, de tweede kaart bekrachtigt?

We zijn geen zes uur noordelijk gereisd, in vijf verschillende treinen, om niet ook aan business te doen. In het Groninger Museum loopt tot mei van dit jaar een uitgebreide overzichtstentoonstelling van John William Waterhouse, modern pre-rafaëlitisch schilder uit de late 19 de – vroeg 20 ste eeuw. I. heeft zich voorbereid de afgelopen maanden, en ons, metgezellen, warmgemaakt voor de idee van lieflijke sprookjesachtigheid en verzwelgende romantiek, die onverwacht en zelfs in één oogopslag omslaan in noodlottige dreiging en verderf, vaak met de dood tot gevolg. De doeken zijn tot vandaag geïmpregneerd van (vrouwelijke) kwetsbaarheid, fataliteit en mysterie. Geen doetjes van vrouwen echter! Waterhouse´s vrouwen zijn ondernemend en nemen gedegen hun lot in eigen handen. Of het nu Miranda is die gelaten de aantocht van haar geliefde van over de woeste zee afwacht (naar W. Shakespeare´s THE TEMPEST); Ariadne, die liefdevol haar voorspelbare draad afrolt; of Circe, groen van jaloezie, die het water voor haar rivale vergiftigt...

Wat je ziet en wat je denkt te zien, is niet noodzakelijk hetzelfde. Mythologie kent tijd noch grenzen.

3 opmerkingen:

didiermaurice zei

...wat een explotratietocht, ook weer voedsel voor een aantal maanden zeker? De manier van vertolken is gewoon schitterend... geen neonlicht, geen flauwflets licht, maar licht dat ruikt en wemelt en tiert...

Tom zei

Hebben de zakenbrief, het huis en de man met het bruine haar iets met elkaar te maken? Of is dat mythologie? Socrates

traveling.... in huis en erbuiten. zei

@didier : merci voor het je reactie. Blitze, nieuwe foto overigens! Past je.
@tom : als ze nu 's met elkaar te maken hebben, dan zit ik misschien gebeiteld? :)