donderdag 16 april 2009

een boek met gelaat


Treinkrant METRO spendeert er vandaag een artikel aan, en beweert dat f*c*b**k ijvert voor een betere samenleving. De virtuele wereldverbeteraar 'versterkt het gemeenschapsgevoel ook in de 'offline' wereld'. Om tot deze bevinding te komen werden een aantal doelgroepen een tijdlang aan elkaar getoetst en wat dacht je? Dat beide, tegenovergestelde groepen naar elkaar toegroeiden is veel gezegd, maar nieuwe banden tot onderlinge, real life interesse voor elkaar zouden worden gesmeed. Laagdrempelig vertoon, wordt het even verder net niet genoemd. Misschien dat ik het allemaal een persoonlijk kleurtje meegeef, maar zal ik heel even, kort en krachtig, verwoorden wat f*c*b**k in mijn leven betekende?

Ik zocht iemand terug van lang geleden en googlede gericht. Ik vond, maar kon niet verder vooraleer ik een eigen profiel zou aanmaken. Twijfel, en vervolgens doen. Baat het niet, het schaadt vast niet! Ik zocht verder, vond en bedacht; laten we even chillen, en afwachten. Afwachten is voor diegenen met geduld. Iemand uit de US of A schreef me, omdat hij ooit een schooier met dezelfde familienaam als de mijne over de vloer had en hopeloos naar hem op zoek was. Ik e-mailde omslachtig terug; verloren energie. Met mondjesmaat kwamen oude klasgenoten, collega's en oude lieven (beware me!) langs surfen. Telkens ik een gesprek wilde aanknopen, werd ik rond mijn oren gemept met virtuele gags, rake kwisjes, of cadaukiesj uit Giêsbârge, ter compensatie van een gesprek dat de definitie waard is. Eén iemand raakte beledigd met een toek-op-zijn-muile, nadat hij een beloofde koffie date verder onbesproken liet, dat kopje troost vast niet virtueel genoeg.

Helemaal te bont vond ik het worden, toen een BV op televisie snoefde dat hij tegenwoordig parties organiseert via f*c*b**k. Zowaar? Bij wijze van experiment zocht ik hem aan. Wat zou zijn criterium voor 'vriendjes worden' zijn? Totale stilte, net zoals ik het had verwacht. Intuïtie is a fine thing, zelfs op internet. Bla bla voor de camera, maar als puntje bij paaltje komt toch maar lekker deleten. Hey, ik maak me weinig illusies. Ik kan het zelfs hebben dat het aan mijn sarcastische interpretatie ligt. Maar de vluchtigheid van een wapperend vlaggetje, een betalend verjaardagstaartje, of het zoveelste e-mailtje dat belooft en blijft steken in weet-je-wel-hoezeer-ik-me-verveel overtuigt me niet. Een veertiger met digitale geeuwneiging maakt op mij een ontmoedigende indruk. Doet mij de jeugd van tegenwoordig aan mijn borst drukken!

2 opmerkingen:

didiermaurice zei

de foto is een f*c*b**k, doet me denken aan de lijkwade van Turijn. O ja, als ik goed kijk zie ik een valpartij in een massasprint :)

traveling.... in huis en erbuiten. zei

wat een halsreikende, literair verrijkende finale van je...
merci