woensdag 27 mei 2009

te veel geluk*


Vesancy 2008 - De hitte hangt loodzwaar voor het bedekte raam. Binnen, in de verduisterde kamer, verkwikt de koele lucht. Het bed staat uitnodigend onder het raam. Op de gladgestreken quilt ligt Alice Munro’s verhalenbundel THE LOVE OF A GOOD WOMAN opengevouwen, op pagina 111. Vooraleer we een stap buiten wagen, zullen we de middag weg lezen, het eigenste moment schaamteloos voor ons uitduwend. Het is middag, drie uur. Het dode uur.

Aan dat verstilde moment denk ik terug, als ik op de radio hoor dat Alice Munro de MAN BOOKER INTERNATIONAL PRIZE 2009 binnenrijft, voor haar hele oeuvre. Dat oeuvre is indrukwekkend genoeg. Munro schrijft kortverhalen, die door haar diepgravende schrijfwijze, lezen als individuele romans. Elk verhaal eist aandacht, verwerking en nabeleving. Het mooiste compliment dat een auteur kan ontvangen voor afgeleverd werk is dat “… zij evenveel diepte, wijsheid en precisie in elk van haar werken brengt, als vele schrijvers doen in hun gehele leven.”.

En zo voelt het ook : Alice Munro lezen is telkens weer een onvermoed aspect ontdekken in en rustig worden om de eenvoudige, diepe aard van de mens. Munro lezen is thuiskomen.

* Vrije vertaling van de in oktober 2009 te verschijnen verhalenbundel TOO MUCH HAPPINESS.

Geen opmerkingen: