dinsdag 7 juli 2009

]on se baladait, sur l'avenue, le coeur ouvert à ...[


We hebben ze niet digitaal kunnen vereeuwigen, de gothic lolithas die over de Parijse boulevards roteren, als willen ze de bijdehandse robot Rosie van de Jetsons (herinnert u ze zich nog?) naar de kroon steken. Zo divers ook voelt de modetrend, dat de roze poppyness van de frivole kanten jurken in perfect blend gaat met de gitzwarte, plateauzolen snoerboots. Eentje kon ik er strikken, alhoewel ze me meewarig bespiedde, bang dat ik haar nooit meer zou loslaten. Het ging hem nochtans slechts om een blik en een vraag, aan het kruispunt van de Avenue Daumesnil met de Boulevard Diderot. Lolita wachtte aan het voetgangerslicht dat rood straalde, en ik sprong op van mijn zitje in het Café des Artistes.
Je peux vous demander que signifient vos vêtements?’
[ik geef toe, dat was een directe vraag]
‘…’
Nous vous voyons flâner dans les rues… Votre style, porte-t-il un nom?’
[m. en ik zijn leken, ancien regime, maar nu toch geïntrigeerd!]
Nous sommes des Lolitas, madame.’
C’est vrai ? (james manson’s kop daagt me). Je dois dire, vous êtes très belle.’
Merci, madame’, een korte glimlach.
Weg boulevardeert ze, op haar zolen van één hoog. Het licht is op groen gesprongen.

1 opmerking:

didiermaurice zei

...tranche de vie, par excellence! Nous irons tous au paradis... boulevarderen, roteren, strikken en een voetgangerslicht rood, gloedvol.