vrijdag 27 november 2009

neuf (111)


7.
Hij trekt de zachtste deken om zich heen en droomt over de bruggen in Paris. Zo hoort hij het water van de Seine geruststellend tegen de betonnen bedding van de rivier klotsen. Het watergemurmel maakt hem rustig, brengt zijn verwarde geest tot bedaren. Hij tast in zijn droom de blinde plek van zijn herinnering af, het schrijnende beeld dat hij niet heeft meegenomen, dat veraf ligt, hij weet niet precies waar. Achter zijn gesloten oogleden ziet hij dingen geprojecteerd die hij wil vergeten. Hij concentreert zich op le Pont Marie, le Pont au Double, le Pont au Change. Hij telt de bruggen, als schaapjes. Op le Pont Neuf houdt hij halt.

Geen opmerkingen: