vrijdag 25 december 2009

verboden vruchten


Opa vertelt over G’s schoonmoeder, een weduwe. Dat hij haar ontmoet in een landelijke eetzaal, en dat ze hem uitnodigt om bij te schuiven aan de tafel waar zij al aanzit. Ik kan me voorstellen dat opa aangenaam verrast wordt door de onverwachte vorm van aandacht. Nadat ze hebben gegeten, en opa de middag nog niet wil afsluiten, stelt hij haar voor naar het Raadshof te rijden, voor koffie en een pannenkoek.
‘Ik kan me haar naam niet herinneren,’ vervolgt hij verontschuldigend. Cliché als dat op het eerste gehoor klinkt, getuigt zijn uitspraak vooral van onschuld. Hij buigt kommervol zijn hoofd, wiegt er spijtig mee heen en weer, zijn weinige haren wapperen in de deining. Een donkere wolk trekt aan zijn oogleden voorbij, hij wrijft met ruwe vingertoppen over zijn vermoeide oogleden. Ik vraag me af welk een bekentenis volgt, hij heeft me net verzekerd ‘dat zij haar deel van de uitgaven wilde betalen, ze stond erop!’
‘Weet je, zegt hij, hoe is het mogelijk? 365 dagen in één jaar. En zij verjaart toch wel op dezelfde dag als mijn overleden vrouw, zeker? Versta jij dat?’
Ik versta het een beetje. Vroeger zou ik dat als voorbestemming hebben afgedaan, maar ik ben voorzichtig geworden met trivia. Misschien komt er een dag waarop ik weer geloof in engelen, maar vandaag is niet zo’n dag. Ik haal vergoelijkend mijn schouders op. Ik hoop dat mijn gebrek aan woorden hem kan opbeuren.
'Toeval is grillig, opa,' fluister ik tenslotte.
Thuisgekomen herinner ik me dat ik een oude vlam in een egg-nog-bui een digitale kerstkaart heb toegestuurd. Ik realiseer me dat mijn spontane actie vooral een prikkeling in eigen hof betreft : heeft hij mijn virtuele kaart ontvangen, heeft hij ze inmiddels gelezen, wordt hij verteerd door ontkenning, en mag ik flink vaak mijn mailbox checken, ja?
Dan realiseer ik het me : 365 dagen in één jaar en ik duik op, als een vrijpostige Pandora, op zijn verjaardag.
Toeval is absurd.

2 opmerkingen:

Lily zei

Je schrijft heerlijk mooi, beklijvend met nét dat tikkeltje filosofie erin zonder daarin te overdrijven. Ik hou je blog zeker in de gaten! Je schrijft veel lijkt me, alsof de woorden gemakkelijk uit je pen vloeien. Ben zeer benieuwd naar je andere blogs, je ziet maar of ik ooit de eer mag hebben om deze ook te lezen. Bedankt om me kennis te laten maken met zoveel schoonheid. Liefs Lily

girardo zei

Een schoon artikel, inderdaad. Alvast mijn beste wensen (en evenveel inspiratie)voor 2010! En wie weet kom ik dan ook nog eens aan bloggen toe...