vrijdag 29 januari 2010

nostalgie

CENTRAAL STATION BRUSSEL - Op perron zes geurt het even na achten (’s morgens) naar geroosterd kippenvel. Dat verleidelijke aroma voert me terug naar de pagina’s van SJORS VAN DE REBELLENCLUB, en naar een stripfiguurtje erin, dat me ergerde en bekoorde.
Billie Turf kwam uit een Engelse kostschool onze lage landen binnengewaaid en zaaide zachte terreur. De bedrieglijk snobistische Billie haatte studeren, gedroeg zich lafhartig en onwaardig, terwijl zijn ziekelijke zelfgerichtheid zich uitte in gedroomde vreetscenario’s. Billie was altijd op jacht naar bakblikken vol roomtaartjes, overvloedig smeltende ijsjes en heerlijk gebraden kippetjes. Alle mogelijke truuks bedacht de verwaande Billie om aan de dwangmaat van zijn vraatzucht tegemoet te treden. Door zijn onhandige toedoen belandden de geroosterde vogels op onnavolgbare plekken als verwarmingstoestellen en verluchtingssystemen, vanwaar de hemelse geur zich een weg doorheen de hoge klaslokalen kringelde. Terwijl de ergerlijk dikke knaap ongeïnteresseerd uit zijn schoolbank hangend rekensommetjes probeerde te ontlopen en meedogenloos (met de zweep) gestraft werd omwille van zijn onsportieve gedrag, had hij gewoonlijk slechts het snuffelen. [Billie had overigens een complice in de meisjesschool verderop : Bessie, zijn al even gretige zus.]
Vandaag roept Billie enigszins het karakter Basil Fawlty bij me op. Ook voor Mista Fawlty voelde ik zowel medelijden als antipathie. Qua lichaamsbouw liggen beide karakters mijlenver van elkaar af, maar ook Basil ventroliqueerde zijn frustratie al dan niet met effect weg, ook Engeland’s minst (of meest) geliefde hoteluitbater leed aan gewichtigdoenerij, en ook arme Basil kreeg gewoonlijk het deksel op de neus. Some mothers do ‘ave ‘em…
(foto originals:argusvlinder.com)

Geen opmerkingen: