donderdag 11 februari 2010

love lies bleeding (111)


11.
“Ik mis je, Zeger. Waar ben je, vertel me waar je bent! Mijn hart ligt kil en verlaten te kloppen, maar hoelang gaat het nog door met kloppen? Hoelang nog ontbeer ik jouw blik, jouw kussen, jouw zijn?
Ik kan niet beginnen te beschrijven hoe anders de wereld eruitziet zonder jou, zonder je rust, zonder je berusting. Ik had niet durven dromen dat je leegte het laatste restje van mij zou vernietigen, zoals een pantserwagen alle leven vernielt onder de rupsen. Nochtans is dat wat gebeurde. Ik lig verpletterd, het bloed dat ik stortte is opgedroogd.
Ik ben niet langer boos, Zeger. Ik vraag je, kom terug. Kom terug, naar huis.”

Geen opmerkingen: